Nie blefuj!

nie blefujNie blefuj to gra, w której wcielamy się w rolę mafii, która musi zachować kamienną twarz i wbrew tytułowi skutecznie blefować. Tutaj każdy błąd i ukazanie swoich emocji może skończyć się porażką. Potraficie zachować zimną krew oraz podejmować skuteczne decyzje?

Zawartość gry:

W pudełku średniej wielkości znajdziemy:
– 60 kart walizek z pieniędzmi i gazetami
– 6 płytek graczy
– 2 kostki
– 1 żeton pistoletu
– instrukcję

nie blefuj gra planszowa

Wszystkie elementy wchodzące w skład gry.

Wszystkie elementy wprowadzają nas w klimat mafii i rozliczeń finansowych między gangsterami, są starannie wykonane i trudno im coś zarzucić. Całość mieści się w zgrabnym i płaskim pudełku.

Rozgrywka:

Grę rozpoczynamy od rozdania każdemu graczowi równowartości 13 milionów dolarów (w siedmiu kartach o nominałach od 1 do 5 milionów) oraz dwóch kart wypełnionych gazetami (tzw. karty blefu). Pozostałe pieniądze zostawiamy w banku. Następnie każdy dobiera sobie wybraną postać, której kolor będzie istotny podczas rzutu kostką. W przypadku gry dwuosobowej gracze będą kontrolować po trzy kolory, w przypadku trzyosobowej po dwa itd.

nie blefuj gra opinie

Karty walizek. Na początku gry dostajemy 13 milionów oraz dwie karty z gazetami.

W tym momencie przechodzimy do właściwej rozgrywki. Gracz który rozpoczyna bierze pistolet do ręki i rzuca kolorową kostką. Wynik tego rzutu wskaże nam komu będziemy przekazywać pieniądze. I tu następuje kluczowa decyzja dla całej gry, bowiem możemy przekazać dowolną liczbę walizek i pieniędzy w nich zawartych. Zakryte walizki kładziemy przed wylosowanym graczem, a ten musi teraz podjąć decyzję, czy wziąć te pieniądze, czy też może domagać się większej gotówki. Jeśli gracz jest zadowolony z ilości walizek to bierze je na swoją stronę i stanowią one już jego zasób. Jeżeli jednak chce więcej pieniędzy to otwiera walizki, sprawdza ich zawartość i rzuca kostką.

nie blefuj gra recenzja

Gracz na dole przekazuje 3 walizki dla gracza obok. Gracz niebieski może wziąć walizki lub sprawdzić ich zawartość.

– Gdy wynik na kostce będzie mniejszy niż ilość gotówki w walizkach, wtedy obdarowany zawodnik nie tylko nie dostanie tej kwoty, ale będzie musiał jeszcze dokładnie tyle zapłacić rywalowi ze swojej puli! W ramach pocieszenia może on dobrać jedną kartę z banku.
– Jeżeli wynik na kostce będzie wyższy niż suma zaoferowana graczowi, wtedy gracz z pistoletem musi dołożyć przynajmniej jedną zakrytą walizkę, po czym znowu obdarowany gracz decyduje czy bierze pieniądze czy rzuca kością.
– Jeśli wynik na kostce jest równy, to obdarowany gracz zabiera to co dostał.

nie blefuj gra

Gracz niebieski sprawdza zawartość walizek – jest tam 5 milionów. Następnie rzuca kością. Wynik 4 oznacza, że nie dość, że nie dostanie 5 milionów, to jeszcze musi 5 milionów zapłacić!

nie blefuj gra planszowa

W tym przypadku sprawdzenie się opłaciło. W walizkach jest mniej pieniędzy niż wskazuje kostka. Teraz gracz niebieski dostanie kolejne walizki i podejmie decyzję czy dalej sprawdzać, czy wziąć to co będzie łącznie na stole.

Następnie przekazujemy pistolet kolejnej osobie i na identycznych zasadach przeprowadzamy kolejne rundy.

Cel gry:

Gra toczy się do momentu aż ktoś uzbiera 25 milionów, czyli de facto podwoi swój początkowy dobytek. Jeśli rozgrywka będzie bardzo wyrównana to koniec gry nastąpi w momencie, gdy w banku nie zostanie już żadna karta, wtedy wygra ten kto ma najwięcej gotówki.

Żeby wygrać trzeba się wykazać sprytem i umiejętnością odpowiedniego zakręcenia rywalami. Nie ma co ukrywać, ale ważną częścią gry są też dialogi podczas wykładania pieniędzy, gdzie zazwyczaj wszyscy starają się blefować. Z jednej strony graczowi będzie zależało na tym by rywal dostał jak najmniej pieniędzy, więc kusić będzie nas podrzucanie mu niskich nominałów lub gazet. Z drugiej strony trzeba umiejętnie zablefować np. kiedy damy rywalowi dużo pieniędzy, a ten nas sprawdzi i wyrzuci na kostce niższą wartość, wtedy to my zgarniamy od niego wysoką pulę i będziemy bliżej wygranej.

Mechanizm ten działa dość dobrze, bowiem po każdym nieudanym sprawdzeniu gracz dobiera kartę z banku, a to sprawia że gra daje zachętę do sprawdzania rywala. Z drugiej strony można się na takim sprawdzaniu bardzo mocno przejechać. Jeśli jeden gracz przekazuje np. 5 milionów drugiemu, to de facto różnica na saldzie między nimi na koniec rundy wyniesie dwukrotność tej kwoty (np. zaczynamy od 13 milionów, a przekazanie 5 milionów spowoduje że ktoś będzie miał 8, a ktoś 18 milionów). Trzeba więc odpowiednio wyważyć ryzyko. Nie ukrywam też, że dużo w tej grze zależy od samych graczy – jeśli potraktujemy to bez emocji, bez otoczki, bez dyskusji i podpuszczania się wzajemnego, to umknie nam cała frajda.

Modyfikacje:

W grze jest jedna podstawowa modyfikacja i tak prawdę mówiąc to moim zdaniem powinna ona stanowić podstawowe zasady gry. Zmiana polega na tym kto komu daje walizki. W wariancie oficjalnym to gracz z pistoletem daje walizki wylosowanej osobie, co z punktu widzenia logiki jest dość dziwną regułą. W zmodyfikowanej wersji to wylosowany gracz wykłada walizki dla tego, kto trzyma pistolet – i teraz całość moim zdaniem nabiera sensu. Z punktu widzenia rozgrywki ten wariant wydaje się nie tylko logiczniejszy, ale na moje oko jest także atrakcyjniejszy tak w ogóle w samej swojej formie.

Jaka to jest gra?

Losowość – gra jest losowa i przypadkowa, bo taka z założenia miała być. Nie przeszkadza to jednak dobrze się bawić w fajnym towarzystwie.
Złożoność – luźna, lekka i nieskomplikowana rozgrywka, w której gracze dość płynnie wykonują swoje ruchy, bez szczególnego analizowania i myślenia o tym co zrobić by wygrać.
Interakcje – jest ich sporo ze względu na schemat rozgrywki. Żeby coś zdobyć musimy to zgarnąć od rywala, tak więc interakcja (także ta wokół gry) jest zauważalna.
Mechanika – jest to gra blefu, w której trzeba mieć trochę szczęścia i wyczucia. Nie mamy tu pełnej kontroli nad rozgrywką i wygraną, jednak tak jak wyżej wspomniałem, mechanicznie gra działa poprawnie, zwłaszcza że wcale nie jest tak łatwo uzyskać wymagane 25 milionów.
Wykonanie – myślę, że nie można tu się do czego przyczepić, na plus zasługuje na pewno temat stworzony wokół gry.

Dla kogo to jest gra?

Nie blefuj sklasyfikowałbym jako tytuł, który sprawdzi się w towarzystwie osób, które chcą się bliżej poznać, otworzyć, pożartować. Tu nie wygra lepszy, więc nikt nie poczuje się urażony porażką. Gra sprzyja dobrej zabawie i nie ma co się oszukiwać – dużo zależy też od samych graczy, czy będą potrafili dyskutować między sobą, podpuszczać się wzajemnie i śmiać z własnych sukcesów czy porażek. Jeśli jednak szukamy nieco bardziej regrywalnego tytułu (np. dla rodziny) utrzymanego w klimacie blefu, to dużo lepszym rozwiązaniem będzie Niebezpieczna Wyprawa.

Podsumowanie:

Nie blefuj to prosta gra oparta na schemacie blefowania i wkręcania rywali. Gra jest tak skonstruowana, że aby wygrać trzeba podjąć ryzyko i zagrać w odpowiednim momencie bardzo niekonwencjonalnie. Przyda się też odrobina szczęścia i wyczucia właściwego momentu chociażby przy sprawdzaniu walizek. Największym atutem gry może być jej klimat, który budują sami gracze śmiejąc się z wzajemnego podpuszczania. Gra sprzyja rozmowie i żartom przy stole, tak więc jeśli mamy fajne towarzystwo, to warto się tej grze przyjrzeć nieco bliżej.

Informacje o grze:

Nie blefuj! – Wydawnictwo FoxGames
Ilość graczy: Gra dla 2-6 osób
Wiek: Gra przeznaczona jest dla osób powyżej 10 roku życia
Czas gry: ok. 20 minut
Egzemplarz gry do recenzji przesłało Wydawnictwo FoxGames

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.